Het juryrapport van de driekoppige Gentse Write Now-jury (Bregje Hofstede, Geert Schuermans en Yves Joris) was niet mild. Geen ‘Het niveau lag dit jaar bijzonder hoog’, geen ‘de jury is verbaasd over al het talent van Gent’, geen ‘ontzettend moeilijke keuzes’ enzoverder enzovoort.

Deze jury verpakte haar woorden niet in zachte zwachtels, maar opende met een “dat het gemiddelde niveau van de inzendingen van dit jaar niet hoog genoeg lag”. Gent heeft inzendingen doorgestuurd “die niet enkel door ons, maar ook door jullie schoonmoeders zouden beoordeeld worden.”

Het geheel was een sterk pleidooi voor meer lef in de literatuur. Weg met die respectologium literaricum extremens. Het is tijd om hoeken af te kappen, om ezelsoren te maken en om Word geweld aan te doen. Om inkt uit te wringen en toetsen stuk te tikken.

En om heel erg veel buiten de lijntjes te kleuren.

En dat deed Robin Van de Walle in ‘Het westen slaapt’. Lees de tekst – er staan prachtige zinnen in. Bregje Hofstede zei erover: “Het niet-eenduidige van deze tekst sprak de jury aan; de onheilspellende sfeer die wordt opgeroepen is met name in het begin van het verhaal subtiel.”